در این دریا کم از خال حبابم خرابم دست در دست شرابم

اگر همسفره ی نور دو عینم نمک گیر گدایان حسینم

به دربار جنون ره برده ام من ز دست سائلان می خورده ام من

بود رسم ادب شرط کلامت فدای آنکه یک شب برده نامت

اگر بال بلا میخواهی ای دل ز تاثیر جنون آگاهی ای دل

سرم درپای دلداراست وچون خاک مقامم زین جهت برتر ز افلاک

حسین بن علی در خون شنا کرد مرا با این حقیقت اشنا کرد

ولایت بی بلا معنی ندارد نجف بی کربلا معنا ندارد

ولایت روشنای مشرقین است ولایت قیمت خون حسین است

نماز بی ولایت بی نمازی ست تعبد نیست نوعی حقه بازیست

|+| نوشته شده توسط یه بنده خدا در دوشنبه هفدهم مهر 1385 | موضوع: